[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره پایگاه :: جستجو :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
معرفی عباس داورمنش::
آثار و تالیفات::
برقراری ارتباط::
تسهیلات پایگاه::
کلینیک نیماه ::
پیوندها::
همکاران::
کنگره ها و همایش ها::
::
کلینیک نیماه

AWT IMAGE

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
آخرین مطالب بخش
:: فرزند نوجوان و تحصیل
:: مرکز مشاوره نیماه ده ساله شد
:: بیش فعالی در کودک
:: کودکان و ترس
:: مسئولیت پذیری
:: هدفمند شدن یارانه ها و مشکلات افراد با ناتوانی ذهنی
:: سارای لجباز
:: دردسر هوش پرهام
:: رنج بی پایان شهرام
:: نقش استثنائی بودن فرزند برارتباط های اجتماعی خانواده
:: راز پوریا
:: مقدمه‌ای بر اصول توان‌بخشی معلولان
:: دغدغه‌های مادرانه
:: معما
:: کودک و مرگ عزیز
:: اثرات معلولیت ذهنی فرزند بر خانواده (خلاصه یک تحقیق)
:: کودک و سوالات کودکانه اش
:: کودک و دروغ
:: نفرین شده
:: خسوف
..
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
..
:: نقش استثنائی بودن فرزند برارتباط های اجتماعی خانواده ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۲/۵/۷ | 

نقش استثنائی بودن فرزند برارتباط های اجتماعی خانواده

AWT IMAGE

عباس دارومنش ،دبیرعلمی اولین سمینار علمی خانواده و کودک استثنایی ( 27 و 28 بهمن ماه 1388 )
حضور فرزند استثنایی در خانواده موجب خدشه دار شدن ارتباط های درون خانوادگی و برون خانوادگی می گردد . و همین مخدوش شدن ارتباط ها موجب بروز مشکلاتی آسیب زا در فضای خانواده می گردد .
با پذیرش این اصل که انسان ذاتا موجودی است اجتماعی و نیازمند ارتباط ، حضور فرزندی با مشخصات استثنایی در بسیاری موارد موجب برهم خوردن ارتباط های برون گروهی و اثر گزاری آن برارتباط های درون خانوادگی می گردد .
( 2004 Greenwood & Harlere  ) در تحقیقی روی 137 خانواده به این نتیجه رسیدند که هر قدر رابطه های برون گروهی خانواده در طیف دوستان و فامیل گسترده تر باشد ، ارتباط های درون خانوادگی کمتر در معرض بحران و تنش زایی قرار می گیرد . این در حالی است که بسیاری از خانواده های دارای فرزند استثنایی به دلایلی چون خجالت و شرمندگی ، افسردگی و خمودگی ناشی از داشتن اینگونه فرزند تدیجا ارتباط های برون گروهی شان محدود می گردد تا به جایی که برخی از اینگونه خانواده ها ارتباط های برون گروهی خود ( رفت و آمد با فامیل ، آشنایان و دوستان ) را به حداقل ممکن تقبل می دهند .
در تحقیقی با عنوان " اثرات معلولیت ذهنی برکارکرد خانواده " که در سال های 1365 تا 1370 با حمایت سازمان بهزیستی کشور توسط آقای ناصر شریعتی و عباس داورمنش ( اینجانب ) در سطح ملی به انجام رسید 833 خانواده دارای فرزند کم توان ذهنی به عنوان نمونه تحت بررسی و 755 خانواده مشابه آنها اما بدون اینگونه فرزند به شکلی علمی و سیستماتیک از تهران ، اصفهان ، گیلان ، خراسان و سیستان و بلوچستان مورد مطالعه علمی قرار گرفتند نتایج مبین اثر گذاری های سنگین در ابعاد گونا گون روی خانواده های دارای اینگونه فرزند بود که پرداختن به همه نتایج به دست آمده از مجال این بحث خارج است .
درآن تحقیق دفعات میهمانی رفتن و آمدن میهمان به خانه آنها طی یک ماه و نیز دفعات مسافرت رفتن خانواده طی یک سال گذشته در دو گروه خانواده های " تحت بررسی " و " گواه " مورد بررسی قرار گرفت . در هر سه زمینه تفاوت معنا داری در میزان آنها بین دو گروه خانواده بود که مبین اثر گذاری وجود فرزند استثنایی در کاهش رفت و آمد ها و ارتباط های اجتماعی اعضا اینگونه خانواده هاست .
تقلیل ارتباط های اجتماعی اعضا خانواده ضمن اثر گذاری های بحران زا بر ارتباط های درون خانوادگی اعضاء موجب اثر گذاری نوع ارتباط آنها با فرزند استثنایی گردیده ، همچنین مانع از رشد ذهنی ، شخصیتی و اجتماعی فرزند استثنایی نیز می گردد و به خاطر داشته باشیم بخش اعظم دانسته ها و مهارتهای ما حاصل ارتباط اجتماعی ما در روند رشد و شکل گیری شخصیت ما است .

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 2225 بار   |   دفعات چاپ: 696 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 116 بار   |   0 نظر
پایگاه اینترنتی عباس داورمنش Officail Website of A.Davarmanesh
Persian site map - English site map - Created in 0.063 seconds with 897 queries by yektaweb 3506